Visie: samen voor mentaal welzijn
Inner Development via outdooractiviteiten
Inner development gaat voor mij niet over comfortabele zelfreflectie of vrijblijvende persoonlijke groei. Het gaat over bewustwording in actie: het vermogen om jezelf eerlijk onder ogen te komen, verantwoordelijkheid te nemen voor je keuzes, en consequent te handelen vanuit wat je weet dat juist is — ook wanneer dat moeilijk is.
Het vraagt toewijding, discipline en de bereidheid om jezelf niet te ontlopen. Niet door eindeloos te praten of te analyseren, maar door herhaald gedrag, keuzes en patronen onder ogen te komen in het echte leven.
In die zin ligt inner development dichter bij de mentaliteit van ondernemerschap en fysieke training dan bij zachte zelfzorg alleen. Het is een dagelijkse praktijk van kiezen, handelen en bijsturen.
Ik geloof dat deze ontwikkeling niet vooral ontstaat in comfort, maar in contexten die je uitdagen: natuur, fysieke inspanning, groepsdynamiek en verantwoordelijkheid. Situaties waarin je niet kan wegkijken van jezelf, en waarin duidelijk wordt hoe je handelt wanneer het niet meer comfortabel is.
Dit proces vraagt tijd. Je kan het niet forceren. Net zoals bij martial arts is ontwikkeling iets wat ontstaat door herhaling, training en goede begeleiding. Niet door één inzicht, maar door een opeenstapeling van momenten waarin je opnieuw kiest om aanwezig te blijven.
Daarom heeft het ook weinig zin om te blijven hangen in één moment of één fout. Er is geen ruimte voor eindeloos oordeel of zelfverwijt. Wat telt is blijven trainen, blijven terugkeren naar de praktijk, en blijven leren in actie.
In die zin zijn outdoor-expedities een bijzonder krachtige context voor dit proces. Niet omdat ze extreem moeten zijn, maar omdat ze je uit je vertrouwde omgeving halen en je terugbrengen naar eenvoud, fysieke realiteit en directe ervaring. Daar wordt zichtbaar wat er gebeurt wanneer comfort wegvalt — en ontstaat ruimte voor echte ontwikkeling.
Inner development is voor mij daarom geen concept, maar een praktijk van radicale eerlijkheid, verantwoordelijkheid en discipline in hoe je denkt, kiest en handelt — in directe verbinding met het leven zelf.
Deze manier van kijken naar inner development staat niet los van de samenleving waarin we leven. Ze vormt er net de onderstroom van.
Want hoe mensen met zichzelf omgaan — hun mate van verantwoordelijkheid, eerlijkheid en discipline — bepaalt onvermijdelijk ook hoe ze functioneren in relatie tot anderen, in groepen, organisaties en uiteindelijk in de bredere gemeenschap.
Wanneer veel mensen vastlopen in vermijding, versnippering of gebrek aan eigenaarschap, zie je dat niet alleen op individueel niveau, maar ook in de manier waarop systemen functioneren: in onderwijs, in zorg, in werk en in sociale verbanden.
Net daarom geloof ik dat we inner development niet enkel individueel mogen benaderen, maar ook moeten verankeren in de contexten waarin mensen leven en groeien.
Dat is waar de stap naar een ecologie voor mentaal welzijn ontstaat.
In Vlaanderen groeien generaties na generaties op onder toenemende mentale druk. Steeds meer jongeren en jongvolwassenen ervaren stress, angst en een gevoel van ontworteling. Tegelijk botsen we op de grenzen van wat onderwijs, zorg en beleid alleen kunnen dragen.
Ons huidige systeem vertrekt vanuit zorg wanneer het misloopt. Maar wat als we mentaal welzijn niet alleen benaderen als iets dat behandeld moet worden, maar als iets dat actief gecultiveerd kan worden?
De nieuwe ambitie: een ecologie voor mentaal welzijn
Wat we nodig hebben, is geen parallel initiatief naast bestaande structuren, maar een aanvullende ecologie voor mentaal welzijn die bestaande inspanningen versterkt en verbindt.
Ik ben een enorme fan van de principes van regenerative business, en nog meer van “Economics of Mutuality”.
- Economics of Mutuality betekent dat ondernemingen, samen met partners uit andere sectoren, een maatschappelijk doel opnemen als gedeelde missie. Niet als bijzaak, maar als iets waar ze samen verantwoordelijkheid voor dragen — en waar alle betrokkenen beter van worden. Financiële winst staat niet per se centraal in deze gedeelde missie. Dat betekent niet dat deze gedeelde missie de missies van elke onderneming op zich, zou vervangen. Het komt er bovenop. Uiteraard moet een onderneming nog waken over de eigen missie en de eigen economische rentabiliteit
- Regenerative Business gaat over het bewust inzetten van verschillende vormen van kapitaal — financieel, belichaamd, intellectueel en materieel — om het sociale, culturele, levende en spirituele weefsel van een gemeenschap te versterken. Het gaat er niet allen om minder schade te doen, maar ook om actief bij te dragen aan wat een gemeenschap nodig heeft om te kunnen bloeien.
Geïnspireerd door principes zoals Economics of Mutuality en regenerative business, verschuift de focus van individuele waardecreatie naar wederkerigheid en lange termijn welzijn.
Vanuit die principes groeit mijn overtuiging dat een netwerk van samenwerking rond het mentaal welzijn van jongeren een bijzonder krachtige impact kan hebben — niet alleen op de jongeren zelf, maar op de gemeenschap als geheel.
In de eerste plaats biedt zo’n netwerk jongeren meer dan ondersteuning alleen. Het creëert een omgeving waarin ze zich kunnen ontwikkelen tot gewortelde, zelfbewuste en veerkrachtige mensen.
Tegelijk werkt diezelfde dynamiek door op de bredere gemeenschap: ze versterkt sociale cohesie, verhoogt wederzijds begrip en draagt bij aan een cultuur van zorg en betrokkenheid.
Ook voor de betrokken actoren — scholen, zorgverstrekkers, bedrijven en lokale organisaties — ontstaat er meerwaarde: in de vorm van samenwerking, zingeving, reputatie en duurzaam welzijn.
Zo ontstaat een ecologie voor mentaal welzijn: geen losstaand initiatief, maar een netwerk van relaties waarin mensen en organisaties elkaar versterken, en waarin zorg voor mentaal welzijn een gedeelde praktijk wordt.
Wie welke rol opneemt, en op welke manier, groeit organisch en wordt door elke betrokken partij zelf bepaald. Dit is geen vastgelegd model, maar een uitnodiging tot gedeeld eigenaarschap.
Tegelijk kunnen we ons wel oriënteren op mogelijke bijdragen. Bedrijven kunnen dit soort initiatieven mee dragen, financieel of op andere manieren. Scholen en zorgverstrekkers kunnen jongeren toeleiden en signalen opvangen. Jeugdbewegingen en jeugdwerkers kunnen mee ondersteunen in het creëren van veilige en gedragen omgevingen. Lokale overheden kunnen faciliteren in ruimte en infrastructuur.
Mijn eigen bijdrage situeert zich in het aanbieden van natuurbelevingen, ontmoetings- en leerreizen, en expedities voor jongeren en jongvolwassenen. Vanuit mijn expertise creëer ik ervaringsgerichte trajecten waarin jongeren kunnen vertragen, verbinden en groeien in zelfbewustzijn en veerkracht.
Geen enkele actor draagt dit alleen — de kracht zit net in de combinatie van verschillende rollen en perspectieven.
Deze visie is geen oefening in denken, maar een oproep tot handelen.
We staan voor een duidelijke keuze: blijven we mentaal welzijn van jongeren benaderen als een probleem dat ergens opgelost moet worden, of nemen we er samen verantwoordelijkheid voor in onze eigen omgeving?
Ik kies voor dat laatste. En ik zoek lokale partners die die keuze mee willen maken. Scholen, zorgverstrekkers, ondernemers, jeugdwerkers en lokale overheden die bereid zijn om te ondersteunen en bij te dragen. Elk vanuit hun eigen rol, en met de intentie om samen iets op te bouwen dat werkt.
Dit begint klein en concreet. Met mensen die bereid zijn om tijd, middelen of expertise in te zetten. Niet vrijblijvend, maar met engagement.
Wil je hieraan meewerken? Laten we in gesprek gaan en samen een eerste stap zetten.
